Haakproject in Oeganda

Vorig jaar sprak ik Lydia in Uganda . Lydia is een Ugandese alleenstaande vrouw, die een project heeft opgezet voor alleenstaande moeders die in de burgeroorlog verkracht zijn. Zij wonen nu in een gemeenschap bij elkaar samen met hun kinderen. Er is inmiddels ook een school opgericht. De mother aïda school. De moeders zijn nog te afhankelijk van hulp en Lydia en ik raakten aan de praat over mogelijkheden om hen vaardigheden te leren om inkomen te verwerven.

Terug in Nederland heb ik dit uitgewerkt en samen met haar heb ik het haakproject opgestart. Haken is een eenvoudige techniek om allerlei voorwerpen te kunnen maken. Je kunt overal mee haken. En dus gingen we op zoek naar de materialen die in Uganda aanwezig zijn.

Plastic afvalzakjes zwerven overal rond en het idee om met plastic afval te werken werd geboren.

De overige materialen zoals, scharen, haaknaalden, naalden, naaigaren en knopen werden door heel veel mensen geschonken en met een koffer vol spullen kwam ik aan op de school. Ook mocht ik een prachtig bedrag van €500 meenemen voor een microkrediet voor de vrouwen.

En dan……ben je daar….hoe zal het gaan??? Geen idee maar ik heb alle vertrouwen in de kwaliteiten van Lydia en het voorwerk wat zij heeft gedaan.

12 Vrouwen zitten vol verwachting in het lokaaltje bij de school. Deze vrouwen zijn uitgekozen als projectgroep. Ze spreken en verstaan Engels , zijn handig en ik heb al snel in de gaten dat Lydia er voor gezorgd heeft dat er vrouwen met diverse talenten in de groep zitten.

Als we elkaar een beetje leren kennen wordt het steeds gezelliger en als ze de techniek van het knippen en haken( heel snel) onder de knie hebben, gaan we buiten in de schaduw gezellig met elkaar aan het werk. De eerste tasjes ontstaan. De dames maken een schooltas voor hun eigen kind.

Er wordt gezongen en gedanst en …heel veel gekletst. De groep wordt op een natuurlijke manier gevormd. Er ontstaan leuke contacten. En er wordt hard gewerkt. Soms komen de mannelijke leerkrachten, even om het hoekje kijken. Vol verwondering!

En dan zit dag één erop en gaan de vrouwen naar huis om deze week het tasje af te maken. En…ze hebben het al druk met hun akkertje bewerken, kinderen verzorgen enz.

De tasjes zijn na een week allemaal klaar. Sommige vrouwen hebben elkaar nog geholpen en ook is er soms bij donker doorgewerkt.

Lydia en ik hebben intussen een plan gemaakt om het microkrediet op een goede manier in te zetten. We maken ons plan op zondagmiddag bij haar thuis onder de mangotree.

Elke vrouw krijgt een vrouwtjes geit ter waarde van ongeveer €25. Deze geit zorgt voor nakomelingen en als de vrouwen meerdere geiten hebben kunnen ze dit omzetten naar een koe. Een koe geeft melk en deze melk kunnen ze verkopen om een vaste bron van inkomsten te hebben naast de inkomsten uit het haken. Het is belangrijk om dingen te koppelen zodat ze minder kwetsbaar zijn. Deze geit functioneert als een spaarpot. Ze mogen de geit een jaar lang niet verkopen of opeten en dat wordt officieel vastgelegd door een lokale chief. Een beetje geld van het haakproject bewaren ze voor de verzorging van de geit en het inkomen is verder bestemd voor het schooluniform, boeken en schoolgeld van hun kinderen. Zo is er een koppeling tussen, haken, geit en school.

Een deel van het geld wordt op een gezamenlijke spaarrekening gezet om het project te ondersteunen.

Op de tweede dag gaan we nog samen aan de slag om de techniek te verbeteren en de ervaringen te delen. Ook komt Monica op bezoek. Zij is een rolmodel voor de vrouwen. Monica vertelt hoe ze als jong meisje begon met het naaien van kleding en nu een goed lopend naaiatelier heeft, zelf met internationale opdrachten. Ook Monica heeft haar zaak gecombineerd met het houden van dieren. Zij heeft varkens. Een succesverhaal motiveert en stimuleert.

Er ontstaan allerlei plannen voor te maken producten, de verkoop op de lokale markt enz. Het gaat leven!

In de middag wordt het project officieel geopend door de regio onderwijsinspecteur en andere belangrijke gasten. Alle kinderen zijn erbij en het wordt één groot feest.

Ik draag samen met de chief, de geiten over aan de vrouwen. Ze ondertekenen de brief. We zingen en dansen en vieren. De chief is erg onder de indruk en geeft de vrouwen een mooie boodschap mee. We zijn allemaal onder de indruk.

Iemand uit de community zorgt voor oormerken voor de geiten. Er wordt al ondersteuning geboden voor later om een webshop te maken…….het haakproject wordt door de community omarmd.

Lydia gaat het monitoren, volgen en leiden. De twaalf vrouwen zullen volgende week hun kennis en vaardigheden gaan delen met twaalf andere vrouwen van de school en zo gaat het verder.

De schooltasjes worden verkocht aan de gasten die er zijn ( het tasje voor hun kind maken ze volgende week wel). Iedere vrouw verdient vandaag haar eerste geld!

Wat een happening!!

Ik ben er een beetje beduusd van maar voel met trots en erg blij. Het gaat lukken!!!

Mede dankzij uw en jullie donaties en materialen kunnen deze vrouwen een toekomst ingaan met mogelijkheden voor hen zelf en hun kinderen.

Benieuwd naar de andere filmpjes? Klik dan hier om een kijkje te nemen op mijn youtube kanaal, waarop ik met kleine filmpjes een indruk geef van deze prachtige activiteiten.
Wordt vervolgd! Want dit……verdient het om verder te gaan…………………………